Even de buurt laten schudden... Bij WSB Assen zat de stemming er snel in Voor de Suzuki VIP box opstellen in rijen van drie Blubberrit bedrijfsbezoek Nico Bakker Motorbeurs 2016 Stand op de Motorbeurs Utrecht pff wat is het heet En natuurlijk aan het water tijdens de Duitslandrit met Frans en zo kan het ook vergaan op de beurs Mooi met de clubjassen tijdens de superbike races Elk jaar beginnen we met de Kouwe klauwenrit Onze jaarlijkse vaste trip naar de Dolomieten, Italie. Een drankje, naar elkaars gixxers kijken, over elkaars gixxers praten en snel weer verder!

Oost Nederland rit

Oost Nederland rit

Zaterdagochtend vroeg uit de veren (vreemd, want uitslapen is meer regel dan uitzondering). De avond ervoor gelukkig de motor al klaargezet, en pak, helm en handschoenen klaargelegd.
Zo rond 08:00 de motor uit de schuur getrokken, en rustig de snelweg over richting Doetinchem. Bij Arnhem nog even rustig aangedaan voor de (uitgeschakelde) trajectcontrole. EN dot met 130+ over de A18. “Doetinchem, here i come”. Ben ik notabene de eerste. Tja, dat was stiekum wel een beetje gepland. Effe bijkletsen met Euromaster 😉 .
Na een bakkie koffie kwamen de anderen ook al aanrijden. Tot overmaat van verrassing bleek ook Troellie zich op het laatste moment te hebben aangemeld. Gezellig! Uiteindelijk een groepje van een man of 8. Nadat iedereen de benodigde cafeïne en appeltaart naar binnen had gewerkt (die andere taart viel schijnbaar niet in de smaak?) zijn we rond 11:00 met goede zin vertrokken. Diverse binnen en buiten om weggetjes in binnen en buitenland (Ja.. We moesten ons paspoort meenemen) leiden ons langs onverkende maar leuke bochten.
Na wat heen en weer verkenningen bleek er een behoorlijke kink in de speekwoordelijke kabel te zitten. Te weten de brug over de waal tussen Nijmegen en Arnhem die was afgesloten. Hierdoor werd de route een beetje (heel) anders. En ondertussen was het ook al lunchtijd geweest, en een “bekend” restaurant was niet meer te vinden. Doel van de nieuwe route was dan ook een alternatief eethuis. Maar als je na diverse eetgelegenheden die dicht, failliet, geen plek, geen keuze, of alleen shoarma als uitgangspunt hadden gekozen, werd het gebrul van de motoren zo langzamerhand overstemd door het geknor van de magen. Vind je dan eindelijk in Duitsland ergens aan een “Rijn boulevard” een restaurant, wat “Hof van Holland” heet, en chinees op de kaart heeft staan, dan ben je blij dat je kunt eten, maar ook niet meer dan dat.
Eenmaal aan tafel bleek de kaart uitgebreider te zijn dan alleen nasi of bami, waardoor iedereen wel aan zijn trekken kwam, omelet of asperges, schnitzel of bitterballen. Het was er allemaal. En lekker ook. Gezelligheid maak je met elkaar. En dat deden we, want gezellig was het!!…. Zo gezellig dat we na het eten ontdekten dat het inmiddels bijna half vier was. Rechtstreeks naar Doetinchem dan maar.
Terug in Doetinchem werden we door Euro nog verblijd met een live bijeenkomst van alle Superpole rijders die hun pole plek bevochten in zijn woonkamer. Met dank aan de beamer en het surround systeem was dit ook weer een belevenis.
De terugweg naar huis was er een van afvallers. We reden met elkaar weg uit Doetinchem, maar de groep werd steeds kleiner… (Voordeel van een uithoek, je kunt samen oprijden.) Bij iedere grote afslag waren er wel Gixxers die afhaakten om huns weegs te gaan.
Al met al weer een rit om bij te schrijven in het verleden van de club.